Road trip – part IV

Dit is wat onze Lonely Planet schrijft over Byron Bay: “A weekend turns into a week, a week turns into a month…Before you know it, dreadlocks are a serious consideration.”
En dat, dames en heren, neigt naar de waarheid. We moesten ons losweken van de camping, er waren namelijk plekken te ontdekken en kilometers af te leggen maar eigenlijk, eigenlijk hadden we nog wel willen blijven.

Onze volgende stop volgens de planning zou Brisbane zijn. Tijd voor een kleine citytrip, of niet? We keken elkaar aan en dachten allebei hetzelfde. Met vijfendertig graden een stad verkennen daar had eigenlijk niemand zin in. We besloten daarom gewoon heel Brisbane te skippen. Nou niet helemaal trouwens, we zijn nog naar een uitzichtpunt over de stad geweest. Misschien jammer en misschien was het wel de leukste stad van Australië maar we hebben besloten daar nooit achter te komen.

Brisbane

Op naar het volgende strand. We belandden aan het einde van de middag in Dicky Beach. Een heel klein stadje, ongeveer een uurtje boven Brisbane mét een camping aan het strand. We kregen de campingtip van mensen op de camping in Byron Bay, ze waren er alleen vergeten bij te zeggen dat er geen bomen waren op de camping. Gelukkig konden we verkoeling zoeken in zee. Ja, ja ik weet het, superdeluxe problemen.

Na een warme nacht en hete ochtend zijn we een klein stukje noordelijk gereden naar Noosa Heads. Dat is vlakbij Noosa National Park, en in Noosa National Park heb je wederom zo`n prachtige wandelroute langs de kust. Wij wilden wel weer wat dolfijntjes uit het water zien springen dus vol verwachting begonnen we aan de route. Bij het bezoekerscentrum stond dat er een koala was gespot en ook de locatie daarvan stond nauwkeurig omschreven. Blijkbaar blijven die beestjes echt heel lang op dezelfde plek zitten want hij zag precies op de omschreven locatie. Lekker te tukken in een boom, af en toe bewoog hij een beetje of veranderde hij van houding maar behalve er superschattig uitzien deed hij voornamelijk vrij weinig.

Koala
Ik wilde eigenlijk niet meer weg maar dat kon natuurlijk niet. Dat zou gewoon niet handig zijn geweest en ook zonde van de rest van de route. Als snel zagen we een paar mensen naar het water loeren, mijn dolfijnenrader begon te loeien aangezien het punt waar we waren ook nog eens Dolphin Point heette. Helaas geen dolfijnen maar wel iets wat eigenlijk veel specialer is. Er zwommen namelijk twee mantaroggen vlak langs de kust. Het waren niet die enorme joekels van zeven meter maar ik denk dat ze wel minimaal twee meter moeten zijn geweest. Lastig in te schatten vanaf de kust maar heel erg gaaf om te zien. Er bestaat dus een kans dat je zo`n dier ook tegenkomt als je gaat snorkelen. Dan moet je wel even naar adem happen denk ik zo.

Rog
We spendeerde de nacht voor de verandering aan het water. Deze keer alleen geen zee maar een rivier. Ik zat lekker en beetje aan de vorige alinea`s van dit verhaal te typen toen Eric zei: “Niet schrikken maar er zit een heel groot beest in de boom achter je.” Ik schrok niet maar wilde wel even heel erg zo snel mogelijk weg. Het bleek een enorme waterrat-/bever-/marmot-achtige die blijkbaar in bomen klimt. Ook vlogen er megagrote vleermuizen rond. Niet ideaal mijns inziens.

De volgende dag vertrokken we met regen maar al snel kwam het zonnetje weer tevoorschijn. We hadden gelezen over een broedplaats voor zeeschildpadden waar je ’s avonds met een gids naar toe kon om te kijken hoe de kleintjes voor het eerst hun weg naar zee zouden vinden. De eieren zouden tot eind maart uitkomen maar aangekomen bij het bezoekerscentrum bleek dat alle schildpadjes al de zee in waren. Dat vonden we superjammer maar er was niks aan te doen. Terug in hun ei stoppen dat gaat nou eenmaal niet.

We besloten door te rijden naar Agnes Water en hebben daardoor die dag flink wat kilometertjes gemaakt. We lopen nu zelfs voor op onze ‘planning’. Agnes Water en het nabij gelegen Town of 1770 –ja dat is echt een plaatsnaam, daar doen ze hier wel vaker rare dingen mee- zijn echte vakantiedorpjes. Ze bieden hier allerlei geinige activiteiten aan waaronder een surfklasje voor dummies. Dat hebben we dus maar even geprobeerd en ik kan je zeggen, surfen is duidelijk geen verborgen talent van me.
En ondanks het meerdere malen smeren met factor vijftig heeft mijn Hollandse huidje niet geheel weerstand kunnen bieden aan  de Australische UV-straling. Ik voel me dan altijd zo`n domme toerist maar deze keer kon ik er echt niks aan doen.
In de namiddag zijn we op kangoeroejacht gegaan -zonder wapens uiteraard- we vonden namelijk dat we nog veel te weinig kangoeroes hadden gezien. Well, not anymore. Ik denk dat we wel honderd kangoeroes hebben gezien door één weg af te rijden. Ze zaten echt ook aan de rand van de weg en eigenlijk gewoon in de voortuin van mensen. Helemaal aan het einde van de weg zat een klein kangoeroetje -dat noemen ze hier een Joey- met een nog kleiner kangoeroetje die bij hem haar aan het drinken was. Het was ontzettend schattig maar tegelijkertijd eigenlijk heel zielig want de moeder zag er nog veel te jong uit om een jong groot te brengen. Toen moeders ervandoor wilde gaan liet ze de kleine Joey ook gewoon achter zich aan springen. Dat was denk ik wel het allerschattigste hupsje wat ik ooit heb gezien maar ook aandoenlijk want ik denk dat hij al te groot was om in de kleine buidel van zijn moeder te zitten terwijl hij daar nog wel hoorde. Ik hoop maar dat alles goed met beide afloopt.

baby kangaroo
Wat grappig is van kangaroos is dat wanneer ze je horen langsrijden in de auto –wij reden heel langzaam langs- ze je horen en daardoor, uit oplettendheid,  stuk voor stuk op hun achterpoten gaan staan en je aan gaan staan kijken. Je rijdt dus eigenlijk over een weg met overal kangaroos die je aan staan te gapen.

kangarooDeze kangoeroe heeft ook een kleintje in haar buidel.

Morgen staat er weer een nieuw avontuur te wachten want dan bezoeken we het Lady Musgrave Island. Hier gaan we ook snorkelen en dit is eigenlijk het begin van het Great Barrier Reef.
Benieuwd wat we daar weer allemaal gaan aantreffen.

One thought on “Road trip – part IV

  1. Geniet er nog maar lekker van.
    Want hier in Nederland is het koud en we hebben last van veel wind, regen, hagel en vandaag(woensdag 1-4) misschien natte sneeuw. En nee het is geen 1 april grap. Brrrr

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *