Road trip – part I

Ik snap eigenlijk niet waarom wij aan de rechterkant van de weg rijden. Links is gewoon prima en het is veel logischer om rotondes met de klok mee te nemen. De spookrijteller staat op twee maar wel binnen de bebouwde kom dus op zich redelijk onschuldig en beide binnen twee seconden opgemerkt.
De keren dat ik de ruitenwissers als richtingaanwijzer heb gebruikt ben ik echter maar gestopt te tellen want dat loopt de spuigaten uit.

DSC00519

Nadat we de auto op het vliegveld van Melbourne hadden opgehaald zijn we in zuidwestelijke richting vertrokken. Ons doel was het Wilsons Promontory National Park en dat doel bereikten we na een uur of vier rijden. Dit park is het meest zuidelijke punt van Australië en het beschikt over prachtige stranden en heerlijk ruikende bossen vol eucalyptus bomen. Als ik het voor het zeggen had zouden onze bossen ook zo ruiken. Héérlijk, alsof je in een Zweedse sauna rondloopt. Qua geur dan hè. We maakten een wandeling van ongeveer vijf kilometer door de bossen waarbij ik veelvuldig op zoek ben geweest naar koala`s. Helaas zonder succes maar mét nekpijn.
Ook hebben we in het park een strand bezocht met de naam ‘Squeaky Beach’, dit strand zou dus ‘squeaken’ als je erop loopt. Dat wilden we meemaken natuurlijk. In eerste instantie hoorden we niks maar het bleek dat je een beetje in het zand moest schoppen en dan hoorde je heel duidelijk een ‘squeakend’ geluid. Heel bijzonder en daarnaast was het ook een prachtig mooi strand. Een korte demonstratie van Squeaky Beach kun je hier ergens vinden.

DSC00524

Op de terugweg uit het park zagen we onze eerste kangaroos, een stuk of vier lang een parkeerveldje. Ze waren helemaal niet zo bang en je kon ook vrij dichtbij komen. Een Australiër – of Australiaan zoals ik ze liever noem- die in de buurt woonde vertelde ons dat een klein stukje verderop wel honderd kangaroos zouden zitten. Dat lieten we ons natuurlijk geen tweede keer vertellen en we liepen met hem mee. Toen kwamen we in de kangaroohemel. Bijna overal waar je keek zaten er wel een paar te grazen. Zo gaaf om die beesten echt te zien springen.

DSC00544
Ook zagen we daar een paar wallaby’s en een wombat. Die was zo schattig. In de verte waren ook nog emoe’s te zien.  Je snapt, als dierenliefhebber had ik de tijd van mijn leven.
Ondertussen werden we ook nog van de nodige informatie voorzien door de praatgrage local. Ook vertelde hij ons over een plek waar koalasucces verzekerd was. Toevallig lag dit op onze route naar het hotel en het was nog net niet te donker om een poging te wagen. We liepen een meter of tweehonderd en jahoor we hoorden geritsel achter een boom. Koalabeer, check. Ook superschattig natuurlijk. Ik ga er één proberen mee te nemen naar Nederland. Een babykoalatje en dan voer ik hem gewoon potjes Vicks Vaporub want dat is ook eucalyptus.

koala

Na deze dag vol hoogtepunten volgde de overnachting in een dieptepunt. Een muf ruikend motel met enkel tl-licht waar we dineerde met instant Noodles. Ach ja, we konden er de humor ook wel weer van inzien.

Deze post wordt echt te lang, klik op ‘continue reading’ om…nou ja dat spreekt eigenlijk wel voor zich lijkt me.

De volgende dag hebben we eigenlijk alleen maar in de auto gezeten. We hadden zo`n zeshonderdvijftig kilometer af te leggen en hebben daar een uur of negen over gedaan. Onderweg kwamen we langs een aantal kunstmatige bosbranden. Wat hier precies de reden van is, is ons nog niet helemaal duidelijk maar indrukwekkend was het zeker.

DSC00574

Misschien leuk om te weten is dat autorijden in Australië niet zo`n hele dure hobby is. Voor een liter benzine betaal je iets minder dan een euro`tje. Wat misschien ook leuk om te weten is dat eten en drinken in Australië wel een dure hobby is. Zo kost een wijntje of een biertje in een horecagelegenheid zeven tot negen dollar en een bakje cherry tomaten in de supermarkt drieënhalve dollar. Voor het idee, een dollar is een euro maar dan met een kleine dertig procent korting. Tot op heden zijn we nog niet gewend aan de prijzen en bestellen we al ons eten zonder drinken.

Vandaag -vrijdag- zijn we weer wat dichter in de buurt van ons voorlopige eindpunt Sydney gekomen. We hebben wel een kleine omweg gemaakt in de richting van een baai die de thuisbasis is voor zo`n honderd dolfijnen. Dat hoefde ik mezelf natuurlijk geen tweede keer te vertellen dus hier, neem mijn geld en vaar me ernaartoe. Zo gezegd zo gedaan. Omdat het buiten het hoogseizoen is zaten we met twaalf mensen op een boot waar ruim honderd mensen op kunnen. Na nog geen vijf minuten varen kwamen we al een groep dolfijnen tegen. Je kon ze erg goed bekijken want ze kwamen erg dicht bij de boot. Ik blijf dolfijnen fantastische dieren vinden en vooral in het wild kan ik er naar blijven kijken.

DSC00630
De boot voer ons ook nog lang de prachtigste witte stranden die gelegen waren aan de baai. Helaas werkte het weer vandaag niet echt mee, met een zonnetje erbij had het waarschijnlijk nog mooier geweest.

DSC00640

Op dit moment bevinden we ons in Wollongong -wij weten ook nog steeds niet hoe je het precies uit spreekt- een leuke, bruisende strandstad die we helaas alleen in het donker hebben gezien. Morgen vertrekken we alweer vroeg om de auto op tijd in te leveren in Sydney en daar wacht ons citytrip nummer twee.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *