Mijn lievelings – herfst 2014

De herfst maakt alweer bijna plaats voor de winter dus de hoogste tijd om favorieten van deze herfst met jullie te delen. Veel favorieten van de zomer zijn trouwens ook in de winter gewoon nog favoriet hoor. Dit is dus gewoon een aanvulling.

2014-11-27 18.21.11
Mijn eerste favoriet heb ik al uitgebreid aan bod laten komen in mijn vorige post. Hij wordt wekelijks geserveerd en verveelt nog niet. Op culinair gebied heb ik nog een andere lievelings die prima in het seizoen past en ook die wil ik jullie uiteraard niet onthouden. Helaas zonder hilarisch fotorecept maar met korte beschrijving.

Ik kan jullie even niet laten zien hoe het eindresultaat eruit ziet want dat heb ik opgegeten. Dit heb je er in ieder geval voor nodig:
PhotoGrid_1418074885835
Gooi de veldsla, ongeveer drie (voorgekookte want dat is veel minder gedoe) bietjes in stukjes, walnoten (gepeld :), gesnipperde rode ui (of niet maar stinken ga je toch wel) in een schaal en rasp daarboven een winterpeen. Maak vervolgens een dressinkje van olijfolie, citroensap, een teentje geperste knoflook en een flinke snuf ras el hanout. Drapeer dit over de salade en hussel het door elkaar. Versier het vervolgens met wat smeuïge geitenkaas (of feta als de wederhelft geen smeuïge geitenkaas lust) en smullen maar.

Over tot de dranken, in de winter drink ik het liefst en ook bijna alleen maar hete, dampende koppen thee. De hele dag door. Mijn favoriete smaak qua thee is ongetwijfeld Chai of iets wat er op lijkt. Iets met lekker veel specerijen in ieder geval.

chai
En ook in de herfst worden de nagels voorzien van een laagje chemische lak. Niks geen vrolijke kleurtjes meer maar duistere herfsttinten met een zweempje kleur. Ik draag tegenwoordig vaak een donkerrode kleur met een vleugje bruin zoals bijvoorbeeld Red Melody van NYC. Die is mooi maar zeker niet in a minute quick dry. Ik zou zeggen, in an hour not so quick but almost dry.
nagellak

Tot slot heb ik nog een fenomenaal album ontdekt waar ik wellicht ietsiepietsie laat mee aan kom zetten aangezien de rest van de wereld dit al ver voor de zomer heeft ontdekt. Dat gebeurt me dus wel vaker. Het album is vrij onlangs, in september 2013, uitgebracht en inmiddels hebben ze op alle grote festivals gespeeld maar precies die ene waar ik was moesten ze afzeggen. Desalniettemin toch nog het delen waard want het is heerlijke herfstmuziek. Het gaat om het album van London Grammar wat vol staat met prachtige, zwaarmoedige melodieën die het vooral goed doen op de fiets tijdens een gure, donkere herfstochtend. Ik luister het album al weken non-stop tijdens de fietsritjes naar mijn werk en begin nu op het punt te komen dat het misschien wel iets teveel van het goede wordt. Dat doet verder trouwens niets af aan de prachtheid van de nummers, luister zelf maar:

En vooruit nog eentje dan.