Melbourne

De kop is eraf, de eerste dagen zitten erop en het begint allemaal enigszins te wennen.
Je merkt het toch wel als je opeens je dag en nacht ritme om moet draaien. Zo waren we gisterenochtend – voor jullie waarschijnlijk gisterenavond, vannacht of misschien nog in de nabije toekomst – al om 5.00 uur wakker. Nou ik kan je uit betrouwbare bron melden, that`s not like us.
We vinden het ook erg lastig om te bedenken hoe laat het in Nederland is. Daarom Google ik continu ‘hoe laat is het in Nederland’ om te ontdekken dat het nog altijd tien uur eerder is daar.

DSC00383
We zijn ons dus nog volop aan het aanpassen. Dit neemt niet weg dat we ook al volop aan het sightsee-en zijn. Het centrum van Melbourne is inmiddels verkend en goedgekeurd.
Maandag bleek het Labour Day, dat betekende dat iedereen vrij was en iedereen er ook, inclusief minimaal één kind, op uit was getrokken. De meeste bevonden zich in het park aan de rivier waar behalve een doldwaze kermis ook een waterski-festival gehouden werd. Allemaal leuk en aardig natuurlijk maar wij raakten ietwat overprikkeld. Gelukkig hadden we nog wat bij te slapen en dus een goed excuus om een middagdutje te doen. Wij houden die jetlag graag in stand. Het middagdutje liep iets uit de hand en met pijn en moeite -want ja, ik heb alweer blaren- sleepten we ons uit de hotelkamer om wat te gaan eten.

DSC00448

Voor vertrek sprak ik iemand die Melbourne ‘the city of sports’ noemde. Inmiddels kan ik dat beamen aangezien er op ongeveer iedere hoek van de straat een enorm stadion staat. Daarnaast zijn er voorzieningen te over. Basketbalvelden, parken, fietspaden, skateparkjes, stranden vol volleybalnetten et cetera. Wij kregen spontaan om ook iets sportiefs te gaan doen en hebben daarom dinsdag een fiets gehuurd. Door Melbourne loopt een rivier waaraan een mooi fietspad is gelegen, ideaal voor ons dus hoppa wij vol goede moed langs de oever van de rivier cruisen. Dat ging in eerste instantie prima totdat we bij een brug aankwamen die ‘under construction’ was. Gelukkig stond er een detour aangegeven. Op een gegeven moment passeerde we een bordje waarop stond dat het vanaf dat punt enkel toegankelijk was voor wandelaars. Oké, oké, een bordje én een hekje waar je eigenlijk niet met fiets en al doorheen zou moeten kunnen. Wij konden dat uiteraard wel en begonnen te wandelen met de fiets aan de hand.
Al gauw bleek natuurlijk dat dat hekje er niet voor niks had gestaan. Het was namelijk een paadje langs de oever van de rivier maar wel op ongeveer tien meter hoogte waar precies plek was voor één persoon en dus echt niet voor één persoon én een fiets.
Daarbij kwam dat het geen geasfalteerd paadje was maar een paadje vol grote keien, stof en takken. Daarbij kwam ook nog dat het geen paadje op één hoogte was maar een route die continu omhoog en omlaag ging. Je begrijpt misschien, een helse tocht waar we niet bepaald blij van werden.
Op het punt dat we bijna besloten om maar weer terug te gaan zag ik een paar honderd meter verderop DE BRUG! Totaal oververhit zijn we uiteindelijk weer op een geasfalteerde weg terecht gekomen en is alles natuurlijk goed gekomen. De terugweg verliep op rolletjes en we zijn daarna nog naar het strand gefietst om vervolgens de fiets weer netjes af te leveren bij Freddy.

We waren toe aan een douche en nu bevinden we ons weer in de vicieuze cirkel waarbij we ontzettend moe zijn maar nog moeten avondeten maar eigenlijk gewoon willen slapen maar dat niet moeten doen want dan zijn we morgen weer om 5.00 uur wakker. Luxeproblemen.

DSC00454
Morgen -woensdag bij ons, dinsdag ochtend, middag of avond bij jullie- verlaten we de stad op weg naar de volgende stad en gaan we onderweg wat natuurschoon bewonderen.
We hebben daarvoor een auto maar in Australië rijden ze dus links en dat vind ik behoorlijk spannend. Gelukkig is het een automaat anders zou ik steeds het portier open doen als ik moet schakelen. Ook is er een heel ingewikkeld systeem van tolwegen waarbij je zelf verantwoordelijk bent om het juiste bedrag aan de juiste maatschappij te betalen. Dat wordt ook nog een uitdaging.
Jullie horen binnenkort hoeveel pogingen tot spookrijden ik heb gedaan.

One thought on “Melbourne

  1. Hallo Eric en Ingrid,

    Die jetlag is erg vervelend maar als je probeert aan te passen aan het leven in Australië ben je hem zo kwijt. Spreken uit ervaring.
    En als het bij jullie 18.00u is het hier in Nederland 8.00u s’morgens dezelfde dag.
    Maar geniet er maar lekker van en wij wachten rustig op jullie verhalen.

    Veel plezier
    Theo en Sandra

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *