Koken

In het huishouden waarin in me bevind is een vrij duidelijke rolverdeling geslopen. Zo ben ik bijvoorbeeld verantwoordelijk voor de was, de wc, de badkamer, de stofzuiger, de stofdoekjes, de vieze vaat, de Window Vac en de keuken. Mon ami is op zijn beurt verantwoordelijk voor de schone vaat, lekke banden, de vuilniszakken, de lege flessen en sinds kort ook voor de schone reeds opgevouwen was, omdat hij het wel erg lang vond duren voordat het van de wasmand naar de kast werd verplaatst.  “Ja uhh, je hebt toch niks aan je handen?” Was uiteraard mijn antwoord daarop.
Het merendeel van de taken die mij zijn toegekomen zou ik trouwens met alle plezier op dezelfde manier aan hem afstaan maar er is er één waar hij met z`n tengels van af moet blijven, dat is de keukenafdeling. En dan heb ik het niet over het reinigen hiervan maar over koken an sich. Koken heeft voor mij serieus een ontspannen werking. Zodra ik uit mijn werk kom stort ik me er dan ook gelijk vol op. Maar denk nu vooral niet dat ik een culinair wonderkind of ware keukenprinses ben, de Knorr Wereldgerechten vliegen je hier namelijk om de oren. Nee, ik vind het gewoon echt heel lekker om dingen te snijden en te bakken. Paprika`s, courgettes, wortels, kool, rode pepers, knoflook, ui ik chop het allemaal met veel plezier in mootjes. Maar niet van die kleine mootjes hoor, gewoon mooie grove stukken (op de pepers en de knoflook na). Vervolgens een goede scheut olie in je pan en hoppa, aanbakken die hap. De aroma`s die je tegemoet komen terwijl de uitjes en knoflook lekker liggen te knisperen, héérlijk.
Natuurlijk beperk ik me niet enkel tot snijden en bakken ik kook er ook gewoon nog wat rijst, pasta, noedels of andere koolhydraatrijke producten bij. Er is echter één taak die wel bij koken hoort maar die ik consequent verzuim te vervullen en dat is: opruimen. Ik ben zo ontzettend slecht in opruimen, in het algemeen maar in de keuken valt het me het meest op. Zodra de pannen van het vuur kunnen en de borden zijn gevuld zit mijn taak erop. Met het tragische gevolg dat ik me de rest van de avond erger aan de ravage in onze ‘meest-open-keuken-die-je-ooit-gezien-hebt’. Op zich valt er wat voor te zeggen dat degene die heeft gekookt niet hoeft op te ruimen en daar is mijn wederhelft het ook wel mee eens. Het probleem is, in mijn ogen, alleen dat hij dit over het algemeen doet op het moment dat ik net heb besloten dat het bedtijd is. En tja…dan hoeft het dus al niet meer.

complimenten aan de kok

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *