Hoofdstuk 4 – druk, druk, druk

Ja het is erg, ik weet het. Ik nader de 37 weken, zit al tijden met mijn billen op de bank en toch bleef een update uit. Ik had dan ook mijn handen vol met allerlei belangrijke dingen zoals dekentjes haken, One Born Every Minute kijken, uitrusten, toegeven aan mijn nesteldrang, dutjes doen, op vakantie, alle babykleertjes wassen, uitrusten, boodschappen doen,  een geboortekaartje uitzoeken, zwangerschapsyoga, uitrusten, mijn veters proberen te strikken, babykamer DIY-projecten et cetera et cetera.
Hieronder een beknopte recap van de afgelopen drie/vier maanden.

IMG_20160414_113600
Net voor de jaarwisseling hield ik de vier dagen werken niet langer meer vol. Ik was op en gelukkig werd daar adequaat naar gehandeld waardoor ik per direct een dag minder kon gaan werken. Dat was een ware verademing.
Toen was daar de jaarwisseling en die bracht ik voor het eerst sinds vijftien jaar broodje nuchter door. Oud&Nieuw is toch wel één van mijn lievelingsfeestredenen en daar hoort mijns inziens wel een bubbeltje bij. En dan reken ik Jip&Janneke bubbels niet goed. Maar ach, alles for the greater good en de avond ging rustig voorbij. Op nieuwjaarsdag was ik de fruitigste van het land.

Sinds 2016 heeft mijn lichaam besloten om echt zwanger te zijn. Mijn buik groeit met de minuut en ook ons meisje laat met de dag meer voelen dat ze er is. Ook Eric heeft het inmiddels mogen voelen.
Daarnaast hebben ook de bijbehorende pijntjes hun kop op gestoken. Zo heb ik kennis gemaakt met de welbekende bandenpijn en ook mijn rug/bekken voel ik regelmatig zeuren. Even het huis stofzuigen of de badkamer schoonmaken moet ik bekopen met een vermoeide en pijnlijke onderrug. Uitbesteden dan maar.

Ik probeer nog minimaal één keer per week naar de sportschool te gaan. De sportschool telt wel als één flinke activiteit en ik kan er per dag denk ik twee doen dus daar moet ik wel rekening mee houden. Ook wordt het steeds frustrerender omdat mijn conditie ongeveer net zo hard achteruit gaat als dat mijn buik vooruit gaat. Maar ach beter als een bejaarde in de sportschool dan als een zoutzak op de bank denk ik dan maar. Nou ja, dat denk ik dus één dag in de week.

Op 22 februari waren we tien jaar samen en dat hebben we, behalve met een heerlijk etentje ook gevierd met een 3d echo. Ik had dit als verrassing voor Eric gepland. Best grappig want voor mijn zwangerschap zou ik gezegd hebben dat ik echt geen 3d echo zou willen doen. Te duur, te onduidelijk en soms zelfs een beetje freaky. Toch kon ik nu uiteraard niet wachten om je weer eens even in mijn buik te kijken.
Helaas was ons meisje niet echt goed te bekijken maar ze lag er wel heel tevreden bij en dat was fijn om te zien.

Toen was het tijd voor onze vakantie naar Bali. Het was werkelijk waar heerlijk maar ik merkte wel dat het qua termijn op het randje van mijn kunnen was. Vooral door de warmte werd alles nog even een tikkeltje of twee, drie zwaarder. Lopen was lastig en aan het einde van de week zwollen mijn voeten op waardoor ik er af en toe amper meer op kon staan. Gelukkig was daar het zwembad en de masseuse. Niks te klagen eigenlijk dus.

IMG_20160229_111640
De weken blijven maar voorbij vliegen en na de vakantie stond mijn verlof alweer voor de deur. Verlof! Het leek altijd een ver van mijn bed show maar voor ik het wist mocht ik daadwerkelijk hele dagen in bed blijven liggen. En vanaf het eerste moment was het heerlijk. Ik hoefde de laatste maanden al niet zo veel meer te werken maar om nu helemaal niet meer te hoeven is echt genieten. Ik blijk dus echt behoorlijk goed in het hebben van verlof. Ik ga er daarom ook gewoon nog even mee door al zullen de laatste tien weken van het verlof wellicht ietsje pietsje minder ontspannen zijn.
Ik kan nog steeds niet geloven dat het bijna zover is!

babybuik

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *