Het witte goud

Het is weer aspergetijd. Ik vind asperges heerlijk maar ik verdenk mezelf ervan dat dit niet alleen door mijn smaakpapillen bepaald wordt maar mede komt omdat het een soort zeldzaam en mysterieus product is.
Ten eerste zijn ze slechts een paar maanden verkrijgbaar en vervolgens ook echt niet meer. Dit in tegenstelling tot veel andere seizoensproducten die ook buiten het seizoen in mindere mate en kwaliteit toch nog gewoon te koop zijn.

Een andere factor die bijdraagt aan de bijzonderheid van asperges is de prijs, die is namelijk aan de hoge kant. Iets wat ervoor zorgt dat je, in die pak`m beet acht weken dat ze er zijn, niet vijf keer per week asperges op het menu hebt staat. Je gaat extra over je aankoop nadenken en daardoor wordt het eten van asperges een uitzonderlijke activiteit. Ik heb trouwens geleerd dat die prijs te maken heeft met de arbeidsintensiviteit van het steken, namelijk handmatig en stuk voor stuk. En ook het feit dat een aspergeplant het hele jaar door de grond bezet houdt wordt doorberekent in de prijs.

Ten derde denk ik dat de nauwkeurige bereiding van asperges ook meewerkt aan de exclusiviteit. Eén verkeerde schilbeweging en je delicatesse is een stuk minder delicaat.

Ik haal mijn asperges meestal gewoon in de supermarkt maar sinds vorig jaar beschik ik over de luxe van een ware ‘aspergedealer’, de persoon in kwestie haalt de asperges bij een Brabantse bron en vervoerd ze vervolgens richting Haarlem alwaar wij de deal afmaken. Ze komen geschild en al maar voor de zekerheid schil ik ze nog wel even na, want stel je voor dat je op zo`n draderig schilletje zit te kauwen, dat zou de hele asperge-experience verpesten. Nu moet ik er wel eerlijk bij zeggen dat de gedealde asperges niet per sé lekkerder zijn dan de uit de buurtsuper, maar ik vind het gewoon wat romantischer en misschien ook wel nóg iets exclusiever.

Bij de bereiding van de asperges kook ik tegenwoordig zelfs de oneetbare uiteinden mee want ik heb ontdekt dat die vaak ook nog prima te eten zijn. Ik dien ze vervolgens op met ei, krieltjes en een poeder waarvan ik een heerlijk sausje heb gemaakt. Vind ik trouwens een fascinerend proces maar dat terzijde.

Zoals jullie hebben kunnen lezen ben ik echt een aspergefan en ik zou daarom ook best wel graag naar het Nationaal Asperge en Championmuseum ‘De Locht’ te Melderslo gaan want daar is de langste asperge ooit gestoken te bewonderen en die is, let wel,
3,11 meter!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *