Grachtenloop

GrachtenloopAfgelopen vrijdag was het dan zover, de gevreesde Grachtenloop. Voor het eerst moest ik mijn vers vergaarde hardloopkunsten aan het grote publiek laten zien. Vijf hele kilometers achter elkaar. Zou het me wel lukken? Dat was de vraag die zich in mijn hoofd bleef herhalen na de laatste looptraining. Nog nooit had in vijf kilometer achter elkaar gelopen.
Ik moest en zou een generale repetitie inlassen om erachter te komen of ik het vol kon houden zonder wandelpauzes. Het ging verrassend voorspoedig en ik maakte mijn rondje zonder te stoppen af. Ik wist dus dat ik het kon. Dat stelde me enigszins gerust.

Eenmaal in het startvak sloegen de zenuwen toch toe. Ik besloot mezelf niet gek te maken en gewoon net te doen alsof ik aan het trainen was. En dat ging goed. Ik ging lekker rustig van start en hield het prima vol. Zo prima dat ik aan het einde nog flink kon versnellen. Als een raket ging ik de finish over…nou ja…voor mijn gevoel dan in ieder geval.
En toen was het tijd voor trots en euforie. Acht weken geleden had ik nooit gedacht dat ik het kon en nu had ik het toch maar mooi gedaan.
Natuurlijk kan het dan altijd weer beter of sneller en is het nooit goed genoeg maar op dat moment was het even wél goed genoeg.

Ik deed er uiteindelijk 37:26 minuten over en daar ben ik prima tevreden mee. Voor nu dan, de volgende keer moet het natuurlijk sneller.
De volgende keer.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *