Festivals

photo (1)Op het moment dat deze blogpost online komt bevind ik me voor de tiende keer op Lowlands. Lowlands was het eerste meerdaagse festival waar ik ooit heen ging. Ik was, denk ik, zestien en samen met een vriendin doken we vol in het onbekende. We stonden uren te wachten voor het podium, zagen vervolgens onze favoriete bands van heel dichtbij, leefde op zelf meegebrachte bolletjes, mueslirepen, pakjes drinken, deden dansjes in de 24-uurstent, ‘sliepen’ pal aan een drukbezochte looproute maar, we hadden bovenal de tijd van ons leven.

Toen ik terugkwam van die eerste keer heb ik mezelf beloofd om dit festival voortaan ieder jaar te bezoeken. En als ik iets beloof dan doe ik het ook, op dat ene jaar dat we geen kaartje konden bemachtigen na. En omdat ik er van overtuigd ben dat ik niet te genieten ben zodra ik een jaar thuis moet blijven tijdens Lowlands zijn we toen naar Pukkelpop gegaan, de Belgische ‘replica’ van Lowlands.

Als ik er over nadenk snap ik eigenlijk van geen kant dat ik zo toegewijd ben aan dit festival, of festivals überhaupt. Ik hou namelijk helemáál niet van gebrek aan slaap, gebrek aan comfort, gebrek aan hygiëne, een overschot aan luidruchtige mensen, lange rijen en kamperen vind ik trouwens ook niet bepaald ‘je van het’.
Waarom ik dan blijf gaan? Om even uit het dagelijks leven te stappen, omdat dat de plek is waar het gebeurt, waar je moet zijn, waar van alles te ontdekken valt, waar alles mag, waar niks moet en waar iedereen blij is.
En omdat het zo heerlijk is om na drie dagen festival weer in je eigen comfortabele huis thuis te komen en verder te gaan met het dagelijks leven.
Lowlands13_Ingang-welcome-home-e1376695505428

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *