Besluiteloosheid

schepijsIk verdoe zoveel tijd in mijn leven aan het niet kunnen maken van een keuze. Ik kan over de kleinste dingen uren doen, puur en alleen omdat ik niet kan kiezen. Die laatste drie woorden typte ik overigens met extra harde aanslagen, dat is hetzelfde als hoofdletters alleen zie je ze niet.

Het gaat dus echt om de stomste dingen zoals bijvoorbeeld het kopen van een cadeautje. Om een voorbeeld te noemen: laatst was mijn broertje jarig en hij vroeg zo`n reisbeker om koffie in mee te nemen. Hij wilde er graag eentje die hij in zijn tas mee kon nemen dus een beetje een goede. Ik was bij de V&D en zag een aantal exemplaren staan. Ik begon alle verpakkingen grondig te bestuderen en er vielen er een paar af. Uiteindelijk bleven er twee over waarvan er één een stuk duurder was en ook lelijker maar waarschijnlijk dus wel degelijker. Ik haalde ze uit de verpakking, keek en vergeleek. Ik kon geen overtuigende verschillen vinden en besloot daarom de twee bekers te Google-en. Daar kwam ik alleen dingen tegen over de duurdere en helaas ook niet echt een doorslaggevende recensie. Een half uur a drie kwartier later besloot ik Eric in het proces te betrekken en te vragen welke hij zou kopen. Het maakte hem natuurlijk helemaal niks uit maar ook hij vond de goedkopere mooier. Na nog een minuut of tien twijfelen besloot ik de vriendin van broertje om advies te vragen. Zij zou het immers wel weten.
chat

Niet dus. Uiteindelijk besloot ik toch maar voor de mooiere goedkopere te gaan. Op weg naar de kassa bedacht ik me plots dat ze misschien bij dat ene hippe potten en pannenwinkeltje ook wel reisbekers zouden hebben. Wat nu?! Paniek!
Ik besloot toch maar mijn plan te vervolgen en deze beker te kopen maar nog wel even langs het winkeltje te rijden om te kijken of ze misschien iets beters hadden. Eenmaal in het winkeltje bleek dat ze er één in de aanbieding hadden! Een aanbieding, mijn hart ging sneller kloppen. Na de beker uitvoerig te hebben bekeken besloot ik dat het mooi was geweest en dat ik lekker mijn V&D beker ging houden. Het maakte toch immers allemaal niet zoveel uit. Waarom die gedachte nu pas mijn hoofd betrad weet ik helaas ook niet.
Anderhalf uur later was ik weer thuis mét een cadeautje voor mijn broertje en een heleboel verdane tijd.

Bovenstaande situatie ging nu toevallig over een cadeautje maar ik kan dit met werkelijk al mijn aankopen doen. Van nagellak tot een bosje bloemen en van mascara tot een nieuwe pen.
Zelfs voor een verjaardagskaart kan ik drie winkels af gaan om de leukste te zoeken en dan nog tien minuten staat te twijfelen tussen de een of de ander. Ik heb gelukkig ook goeie dagen waarop ik wel lekker knopen kan hakken maar af en toe neemt de besluiteloosheid mijn dag over en is er geen redden meer aan.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *