21st century

Vroeger, toen ik nog wekelijks de Donald Duck las, vroeg ik mezelf regelmatig af wat er nou in hemelsnaam nog uit te vinden viel voor die arme Wille Wortel. Alle écht belangrijke dingen waren toch immers al uitgevonden. Er was bijvoorbeeld al iemand die een vork had bedacht, superhandig! En ook de televisie was er al, wat wil je nog meer. Het is echt waar, ik was ervan overtuigd dat er weinig nieuws meer te ontdekken viel, terwijl ik tegelijkertijd om de tien minuten moest inbellen op de modem om mijn CU2 pagina te voorzien van leuke vragenlijstjes.

Tijdens de millenniumwissel had ik voor het eerst het idee dat ik iets meemaakte wat niet heel veel mensen zouden meemaken en en ik voelde me de koning te rijk. Toen ik vervolgens Interactieve Media ging studeren groeide het besef dat ik aan het opgroeien ben in een periode waarin Willie Wortel zijn handen meer dan vol heeft aan alle uitvindingen. Mits hij inmiddels een programmeercursusje heeft gevolgd. Want hoe bijzonder is het om bij de geboorte en eerste stapjes van het almachtige internet geweest te zijn? En hoe moeilijk is het nu al te geloven dat er ooit mensen een kantoorbaan hadden zonder internet? En hoe ongemakkelijk zou het leven zijn zonder onze mobiele telefoon? Nou…heel bijzonder, moeilijk en ongemakkelijk lijkt mij. Eigenlijk gewoon niet te doen.
Gelukkig was er destijds al wel het faxapparaat, ook echt een fantastische uitvinding in mijn ogen.

Ik vind het zonder grappen een voorrecht dat ik me in een generatie bevind die zowel mét als zonder internet heeft geleefd maar wel iets meer met dan zonder. Dit bevorderd het aanpassingsproces.
Onze manier van leven is door deze uitvinding zo ontzettend veranderd en persoonlijk merk ik dat er nog meer dan teveel mensen zijn die onvoldoende gewend zijn aan deze nieuwe mogelijkheden. Ik vraag me weleens af of dit echt mensen zijn die nog aan de veranderingen moeten wennen of dat het alweer een tegenbeweging is. De mobiele telefoon is onderdeel geworden van ons sociale leven en natuurlijk hoort de draagbare vriend af en toe gewoon in je tas maar, als ik dan weer iemand hoor mekkeren over hoe we vroeger nog bij elkaar op bezoek gingen als we elkaar wilden spreken of dat iedereen in de tram alleen maar oog heeft voor dat ‘ding’, dan breekt mijn klomp wel een beetje. Ik vind dat namelijk inmiddels logisch.
Ik hou van alle nieuwe mogelijkheden en ook al ben ik verre van een early adopter, vol verwachting klopt mijn hart als het om nieuwe ontwikkelingen gaat. Van WAP-pen naar Whatsappen, what`s next?

Wille Wortel

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *